© All rights reserved. Powered by VLThemes.

Typische Nederlander

Mounia Beztati

Ceren Yildrim

“Het moment dat ik me realiseerde dat sommige mensen anders naar mij keken, was toen ze verbaasd waren dat ik heel erg open-minded ben. In mijn cultuur hebben we andere normen en waarden dan die we hebben in Nederland. Er wordt vaak over een kam geschoren, omdat veel mensen van mijn komaf nogal streng zijn met wat mag en wat niet volgens onze cultuur. Doordat ik zo erg ben geïntegreerd kan ik mezelf snel aanpassen in bepaalde situaties en mijn mindset switchen naar een ‘Nederlandse denkwijze’.”

“Persoonlijk vind ik het fijn om Nederlands te zijn. Ik heb niet echt een moment ervaren dat ik me niet welkom heb gevoeld. Nederland is erg multicultureel. Ik vind dat dit Nederland maakt. Nederland geeft mij veel kansen in het leven. Ik heb de mogelijkheid om verschillende kanten op te gaan qua studie en levensstijl. Er zijn landen waar ze het heel moeilijk hebben, dus vind ik dat ik erg dankbaar moet zijn voor wat ik allemaal hier heb.”

Faranaaz Basnoe

“Ik denk dat het al begint met kijken. Op het moment dat men een kleurling met dik kroeshaar ziet, ontstaat er al een oordeel. Of dan is het mijn Surinaamse accent of soms incorrecte grammatica. Ik word daar vaak op gecorrigeerd. Op zich is dat niet zo erg, maar als het op een agressieve manier wordt gezegd dan is dat natuurlijk niet leuk. Dan voel ik vooral boosheid. Eerst moest ik het nog realiseren, maar op het moment van realisatie voelde ik woede. Net alsof ik een stuk vuil was. Dat ik er niet bij hoor met mijn accent. De meesten zullen zeggen dat het meevalt. Maar geloof me, zoals ik in het begin al zei; “Het oordeel begint al bij wat men ziet en dat is mijn huidskleur.”

“Nederlander zijn voelt voor mij heel dubbel. Nu ik wat ouder ben merk ik dat ik bewuster met mijn leven omga dan voorheen. Hiervoor zag ik het zijn van een Nederlander als iets van vrijheid, mezelf kunnen zijn en mijn mening kunnen uiten. Deels zie ik dat nog steeds zo, maar nu ik wijzer ben merk ik dat ik mezelf al die tijd in een hokje heb gestopt waar ik eigenlijk niet thuishoor. Ik ben Hindoestaans/Surinaams en ik ben Islamitisch van religie. Ik heb deze kant heel lang onbewust verborgen gehouden omdat ik ‘erbij’ wilde horen. Om meer westers oftewel ‘modern’ te zijn. Want alleen dan voelde ik me geaccepteerd in deze maatschappij. Alsof ik één van hen was… dat gevoel, weet je wel? Nu is dat gelukkig veranderd en heb ik geleerd dat waar ik vandaan kom net zo mooi, krachtig, modern en acceptabel is en ik verbind me daar elke dag meer en meer mee. Ik heb het gevoel dat ik mezelf begin te accepteren in mijn compleetheid. Nederlander of niet.” 

Yared Asmellash

“Ik ben altijd wel goed voorbereid geweest (d.w.z. dat ik goed ben klaargestoomd voor de ‘echte wereld’) en wist van jongs af aan dat er soms mensen zijn die bewust niet dezelfde normen en waarden hebben als het bijv. gaat om huidskleur of religie. Hierom kijken ze ook bewust of onbewust anders naar je. Een echt besef moment waarop ik wist dat ik anders was, heb ik niet of kan ik me gelukkig niet herinneren. Wel weet ik dat er in Amsterdam Zuidoost veel diversiteit en acceptatie is en dat ik in Zuidoost altijd vrij heb kunnen bewegen. In Zuidoost heb je ook veel politieagenten waarvan je weet dat ze niet uit de regio komen. Zij kijken wel anders naar mij, maar het is eigenlijk vooral als ik buiten Zuidoost kom dat er echt anders naar mij word gekeken. Er ontstaat dan een soort bewijsdrang in mij, een drang om te bewijzen dat ik geen kwade bedoelingen heb en ook nooit had.” 

“Nederlands zijn betekent voor mij niet heel veel. Ik voel mij meer ‘connected’ met mijn stad en stadsdeel dan met het land waar de stad in ligt. Hoewel mijn moeder Nederlands is en mij vader Ethiopisch, word ik in Nederland anders gezien dan een Nederlander. En in Ethiopië zien ze mij wel als een Hollander.”

Fir Ya

“Het moment dat ik realiseerde dat sommige mensen anders naar mij keken was vanaf het moment dat ik mijn hoofddoek begon te dragen. Eerst keken mensen niet om of viel het niet op dat je “anders” was. Het is toch een soort van lopend symbool, omdat ik Islamitisch ben. Zij kunnen mij hierdoor sneller in een hokje stoppen. Voornamelijk als ik in andere steden ben.”

“Nederlands zijn betekent niet zoveel voor mij. Ik voel mij meer een Amsterdammer, omdat iedereen hier verschillend van elkaar is, maar toch begrip toont. Je kunt zijn wie je wilt zijn ongeacht jouw achtergrond.”

Jonathan Tang

“Ik kan me goed herinneren dat er op mijn dertiende een situatie was waarin ik met mijn ouders, broertje en zus een Amsterdams restaurant bezocht en wij de hele avond werden aangekeken. Of we nou vroegen om een tafel, van onze tafel naar het toilet liepen of tijdens het eten. Iedereen draaide hun nek voor ons om. Ik realiseerde me die avond dat we blijkbaar opvielen? Dat was gek, aangezien ik me eerder nooit anders heb gevoeld dan de rest in het restaurant. Ik kwam net als de anderen om een leuke avond hebben. Ik wilde gewoon genieten van het eten dat voor me lag. Het was immers weekend.”

“Voor mij betekent Nederlands/Nederlander zijn de vrijheid voelen om te geloven wat ik wil. Ik ben niemand een antwoord verschuldigd waarom ik me bijvoorbeeld kleed, zoals ik me kleed. Ik trek mijn bek open wanneer ik dat nodig vind. Ik ben een Nederlander, omdat ik me Nederlander voel. Ik heb mijn dromen en die ga ik achterna.”

Top